مشاهده مقاله ها | ارسال مقاله | جستجوى مقاله
موضوع :
بسياري از روان شناسان فکر مي کنند مهم ترين چيزي که به والدين کمک مي کند تا کودکان موفقي را پرورش دهند عشق ورزيدن به آن هاست. البته سخنان روان شناسان بسيار منطقي به نظر مي رسد چون بچه ها نياز دارند که والدين شان آن ها را دوست داشته باشند، اما ما والدين چطور مي توانيم به آن ها نشان دهيم که دوست شان داريم. يکي از راه هاي موثر براي نشان دادن عشق به فرزندان مان اين است که براي خانواده خود در طول يک روز وقت صرف کنيم. طي روز بهتر است تمام توجه خودمان را به فرزندان مان معطوف کنيم و به همراه اعضاي خانواده فعاليت هاي مورد علاقه آن ها را انجام دهيم. مثلا با آن ها بازي کنيم، ورزش کنيم يا اگر مشغول انجام پروژه يا تکليفي براي مدرسه خود هستند به آن ها کمک کنيم. مهم ترين ويژگي اين روش آن است که فرزندان و والدين با يکديگر ارتباط برقرار مي کنند. وقتي والدين به چيزي که بچه ها مي گويند يا کاري که انجام مي دهند توجه کنند فرزندان حس مي کنند که کاملا مورد علاقه و توجه پدر و مادر خود هستند. بچه ها هميشه نياز دارند که والدين شان به آن ها مسئوليت بدهند، به اين ترتيب با قوانين دنياي خارج نيز آشنا مي شوند. پس تلاش کنيد به بچه ها مسئوليت دهيد. اين روش به آن ها ياد مي دهد که اطرافيان بتوانند انتظارهاي زيادي از آن ها داشته باشند و وقتي دريابند که ديگران انتظارهايي از آن ها دارند، تلاش مي کنند به بهترين نحو کارهايشان را انجام دهند. بنابراين داشتن والدين قابل اعتماد، قابل پيش بيني و متوقع از فرزندان احساس امنيتي را در آن ها به وجود مي آورد که موجب مي شود به دنبال انجام کارهاي خوب بروند. هميشه حتي اگر شده در ظاهر به کارهايي که فرزندتان انجام مي دهد علاقه زيادي نشان دهيد و به عقايد او احترام بگذاريد. به اين ترتيب حس مي کند که باز هم به او توجه مي کنيد و وجودش براي شما مهم است. اين احساس به او نشان مي دهد که مادر و پدر هميشه او را دوست داشته اند حتي اگر کار اشتباهي انجام بدهد و اين که آن ها هميشه و در هر حال حاضر هستند در بدترين شرايط نيز به او کمک کنند. يکي از راه هايي که مي توانيد با استفاده از آن به فرزندان تان نشان دهيد که دوست شان داريد کلام است. شما به راحتي مي توانيد به آن ها بگوييد«دوستت دارم». البته لزومي هم ندارد که هميشه اين جمله را بر زبان آوريد خيلي وقت ها هم مي توانيد با استفاده از زبان بدن يعني همان فرم و حالت هاي صورت به آن ها بفهمانيد که دوست شان داريد. تنها چيزي که مهم است اين است که در بعضي از موقعيت ها واقعا لازم است که چه شفاها و چه غيرشفاهي به آن ها بگوييد دوست شان داريد. سعي کنيد فرزندان خود را از حمايت هاي فيزيکي و مالي دريغ نکنيد. بعضي وقت ها والدين فکر مي کنند اگر نيازهاي مادي فرزندان شان را برآورده کنند، کافي است. بچه ها نياز دارند که والدين شان به آن ها اهميت دهند و آن ها را مورد حمايت هاي مادي يا احساسي خود قرار دهند. نخستين فهم يک کودک از زندگي احساس دوست داشته شدن از جانب خانواده اش است، چون در غير اين صورت فکر مي کنند که خانواده اش به او بي اهميت هستند يا او را فراموش کرده اند. شما والدين بايد حتما انتظارات واضحي از فرزندان تان داشته باشيد يعني دقيقا بدانيد که از آن ها چه مي خواهيد. داشتن چنين انتظاراتي موجب مي شود که کودکان بدانند بايد در چه مسيري قدم بردارند. بدون اين انتظارات بچه ها نمي دانند بايد چطور رفتار کنند و به راحتي اشتباه مي کنند، چون نمي دانند که شما از آن ها چه مي خواهيد. البته لازم به ذکر است که بچه ها هميشه دقيقا طبق انتظارات شما رفتار نمي کنند، اما با اين حال هميشه به آن ها تذکر دهيد که از آن ها چه مي خواهيد. اين را بدانيد که انتظارات شما بايد مناسب سن و سال و توانايي هاي آن ها و در عين حال منطقي باشد، بايد براي فهميدن اين موضوع به پرسش هاي زير نگاهي بيندازيد، اگر جواب هر 3 تاي آنها مثبت يعني بله باشد پس انتظارهاي تان تاکنون منطقي بوده است. 1- آيا به فرزندان خود گفته ايد از آن ها چه انتظاراتي داريد؟ 2- آيا زماني که انتظارات شما را شنيدند آن را به گونه اي پاسخ دادند؟ 3- آيا توانسته اند دقيقا کاري را انجام دهند که شما از آن ها خواسته ايد؟ بچه ها را براي انجام اعمال خوب تشويق کنيد. به اين منظور از آن ها بخواهيد کارهايي را که در توان شان است، انجام دهند. البته لازم به تذکر است که در موقعيت هاي مناسب فرزندان خود را تشويق کنيد مثلا اگر او روزي نمره خوبي گرفت او را تشويق کنيد، اما فکر نکنيد براي انجام کارهاي خوب انگيزه کافي را پيدا کرده است چون شايد در طول سال تحصيلي اش يک يا دو بار نمره خوب بگيرد يا شايد آنقدر نمره خوب بگيرد که تشويق زياد اثر حقيقي خودش را از دست بدهد. وقتي بچه ها اشتباهي را مرتکب مي شوند، حتما به آن ها بگوييد که اشتباه کرده و او را از ديدن تلويزيون يا بازي هاي مورد علاقه اش محروم کنيد. بيشتر مادران در اين موارد فرزندان خود را به اتاقي مي فرستند که در آن جز صندلي يا در و ديوار چيزي وجود ندارد. به عنوان يک قانون کلي هر بار فرزندتان اشتباه کرد به ازاي هر سال از سن اش بايد يک دقيقه در آن اتاق بماند. به اين ترتيب يک بچه 7 ساله بايد 7 دقيقه در اتاق زنداني شود. البته يادتان باشد وقتي او را به چنين مکاني فرستاديد ديگر با او جر و بحث نکنيد. گريه و زاري و فرياد زدن هاي او جز يک دقيقه حساب نمي شود. بايد دقيقا از زماني که ساکت و آرام در اتاق نشست يک دقيقه ها را بشماريد و زماني که فرصت اش تمام شد او را به بيرون از اتاق اش صدا کنيد و ديگر هيچ جر و بحثي با او نکنيد. يکي از روش هاي موثر در پرورش کودکان و نوجوانان دادن مسئوليت به آن هاست. البته اين مسئوليت ها در نتيجه کارهاي اشتباه آنان است. مثلا اگر فرزندتان کاري کرده است که فرش ها کثيف شده اند او را مجبور سازيد تا فرش ها را جارو کند. يا اگر دختر و پسرتان با هم بر سر گذاشتن ظرف ها سرجايش دعوا کردند، مسئوليتي که به آن ها مي دهيد اين است که تا سه شب بعد هر دو با کمک هم ظرف ها را بشويند و سرجايش بگذارند. يعني دقيقا مسئوليتي که به آن ها مي دهيد در ارتباط با رفتارهاي اشتباه آنان است. يکي از ديگر کارهايي که شما والدين بايد انجام دهيد اين است که هنگام اشتباه فرزندان خود را از بعضي امتيازها محروم کنيد مثلا اگر شبي يک ساعت فرزندتان دير به منزل آمد شب ديگر به او اجازه ندهيد که بيرون برود يا اگر دو تا از فرزندان تان سر تماشاي تلويزيون و انتخاب کانال دلخواه شان با هم جر و بحث کردند تلويزيون را خاموش کنيد و هر دوي آن ها را آن شب از تماشاي تلويزيون محروم کنيد. هنگامي که بچه ها اشتباه مي کنند بايد از آن ها بخواهيد تلافي کار نادرست شان را انجام دهند. خود اين موضوع در حقيقت تمريني براي رفتارهاي مثبت است. مثلا اگر برادر کوچک تري رفتار نامناسبي را با برادر بزرگ ترش انجام داد، بايد از او معذرت بخواهد. عذرخواهي در حقيقت تمريني براي رفتار درست است. آخرين روش براي پرورش کودکان دادن دلايل منطقي براي رفتارهاي نادرست آن هاست، مثلا اگر فرزندتان قبل از غذا خوردن دست هايش را نشسته است، بشقاب غذا را از جلوي او برداريد و بگوييد تو براي غذا خوردن آماده نيستي چون دست هايت را نشسته اي.
دريافت فايل مقاله
نسخه قابل چاپ بازگشت به صفحه قبل
عكسهاى مرتبط با مقاله